Wat als het leven nét opbloeit, maar de wereld langzaam scheurt?
In Hoofdstuk 1 van Onvermijdelijk Verraad neemt Johan den Hartogh je mee naar het voorjaar van 1938. Drachten ademt rust, hoop en jonge liefde. De vogels fluiten, de klokken luiden, en tussen Jelle en Froukje ontvouwt zich een ontluikend liefdesverhaal - teder, herkenbaar en vol verwachting. Hun eerste ontmoeting bij de kerk, een voorzichtige wandeling, een glimlach, een uitgestoken hand. Het is het begin van iets moois.
Maar achter deze zachte sfeer schuift een donkere wolk langzaam het beeld in. Aan de gevel van het bankgebouw wappert plots een vlag van de NSB. Bekende gezichten kiezen partij. De gesprekken op straat veranderen van toon. En in de fabriek waar Jelle werkt, sijpelen krantenberichten binnen over geweld tegen Joodse gezinnen in Duitsland. De Kristallnacht komt niet met bommen en rook, maar met geritsel van folders, marsmuziek op de radio en vrienden die ineens anders praten.
Onvermijdelijk Verraad laat in dit hoofdstuk zien hoe een oorlog niet begint met geweervuur, maar met ideologieen die wortel schieten in de gesprekken tussen mensen. En hoe het persoonlijke en politieke zich langzaam verstrengelen, precies op het moment dat het leven z'n belofte lijkt in te lossen.
📘 Wil je verder lezen? Onvermijdelijk Verraad verschijnt in mei 2026 en is te bestellen via www.oorlogsroman.nl.