Sommige boeken ontstaan aan een bureau. Dit boek begon op zolder.
Tussen dozen vol herinneringen, oude fotoalbums en vergeelde documenten vond ik een getypt manuscript. Geen boek. Geen roman. Maar het levensverhaal van mijn opa - opgeschreven op een typemachine, vol tikfouten, schrapjes en onderstrepingen. En vol rauwe waarheid.
Wat ik las, raakte me diep. Zijn liefde voor mijn oma. Zijn dwangarbeid in Duitsland. De ontsnapping. Het verraad. De gevangenschap. De kleine momenten van hoop tussen grote dreiging. En dat allemaal beschreven door iemand die het zelf heeft meegemaakt.
Ik las het niet in een keer uit. Ik kon het niet. Soms moest ik het wegleggen. Omdat het te dichtbij kwam. Omdat het me iets vroeg.
En toch bleef het trekken.
Niet lang daarna begon ik te schrijven. Geen historische reconstructie, maar een roman. Een verhaal dat ruimte geeft aan verbeelding, aan gevoel, aan de lezer. Ik gaf de personages nieuwe namen - niet om afstand te creeren, maar juist om vrijheid te vinden. Om te kunnen vertellen wat echt telt.
Voor wie is dit boek?
Voor iedereen die houdt van een goed verhaal. Voor wie zich afvraagt hoe mensen overeind blijven in tijden van crisis. Voor wie benieuwd is naar wat oorlog doet met liefde. Met geloof. Met vriendschap. Voor wie denkt: "Wat zou ik doen?"
Onvermijdelijk Verraad is geen geschiedenisboek. Het is een verhaal. Maar wel een verhaal dat gebaseerd is op echte moed, echte pijn, echte keuzes.
En ik nodig je uit om het zelf te ontdekken.